Met onze kleine gasten weet je nooit vooraf de slaagkansen van een verrassing.
Vandaag hier weer een goed voorbeeld van.
Dit ondanks zeer goede voorbereiding - geen evidentie gezien het chronische tijdsgebrek van tegenwoordig.
Voor I zijn verjaardag was ik gisteren in een wervelwind nog in de FNAC geraakt om hem zijn cadeau te kopen - een GSM - een broodnodig goed gezien die 'constant platte' batterij van de vorige. Ik had hem 's avonds in het geniep nog vlug in cadeaupapier verpakt en vervolgens opzij gelegd. Grote T had ik voorbereid dat zij "het cadeau" - overigens vond ze het geen goed cadeau, ze had liever gewild dat ik hem, net als zij, een training zou kopen, dat zij dus het cadeau hem 's morgens mocht overhandigen aan de ontbijt tafel - overigens weer een goede smoes om haar 's morgens uit bed te krijgen, want dat lukt tegenwoordig ook niet echt goed.
Maar dat was uiteraard zonder de medewerking van kleine T in rekening te brengen. Eer wij goed en wel beneden waren deze morgen - kleine T en I waren dat reeds wel - hoorde ik I zeggen dat "er iets gebeurde dat niet de bedoeling was", gevolgd door "Oh mama ... foon, mama foon. Ja onze kleine meneer had natuurlijk het pakje onderschept en zonder aarzeling opengemaakt. Waarop grote T hem wel kon schieten, en zich niettemin moest inhouden om niet lijfelijk - lees "met slagen" - naar hem toe te gaan.
's Avonds heb ik "het feest" niet kunnen meemaken, wegens professionele verplichtingen. 't Moest weer lukken, net op die ene dag van het jaar ook hier geen uitzondering. Zij hebben het wel leuk gehad, met vlaggetjes en fruittaart, hoe geweldig kan eenvoud niet zijn.
Morgen maken we het goed, dan gaan we met ons tweetjes nog eens op stap. Het lijkt weer veel te lang geleden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten